Песня «Villeman»
исполнителя Spiritual seasons.
Скачать или слушать онлайн

Текст песни:

Филлеман шёл к реке
- К самой красивой липе
Там хотел он поиграть на золотой арфе
- Потому что руны обещали ему удачу

Филлеман обходил течение реки
Мастерски мог он на золотой арфе играть

Он играл на ней нежно, он играл на ней хитро
И птица была тиха на зелёном дереве

Он играл на ней нежно, он играл на ней громко
Он играл Магнхилд, свободный от рук троля

Потом поднялся троль из глубин озера
Он громыхал в горах и грохотал в облаках

Тут разбил он арфу со всей своей силой
И отнял так у троля его силу и мощь
------------------------------------------------
Villemann gjekk seg te storan ĺ,
Hei fagraste lindelauvi alle
Der han ville gullharpa slĺ
For de runerne de lyster han ĺ vinne

Villemann gjenge for straumen ĺ stĺ,
Mesterleg kunne han gullharpa slĺ

Han leika med lente, han leika med list,
Og fugelen tagna pĺ grřnande kvist

Han leika med lente, han leika med gny,
Han leika Magnhild av nykkens arm

Men dĺ steig trolli upp or djupaste sjř,
Det gjalla i berg og det runga i sky

Dĺ slo han si harpe til bonns i sin harm,
Og utvinner krafti av trollenes arm.

Другие песни исполнителя:

  • Vilji? t?r n? l??a ? me?an eg man kv??a Um teir r?ku kongarnar sum eg vil n? um r??a Grani bar gulli? av hei?i Br? hann sinum brandi av rei?i Sj?r?ur v? ? orminum Grani bar gulli? av hei?i Hundings synir ? randargn? teir ska?an g?rdu har Eitur var ? sv?rinum teir b?ru m?ti m?r F?vnir eitur ormurin ? Glitrarhei?i liggur Regin er ein g??ur smi?ur f?um er hann dyggur Hann var s?r ? leikv?llum imillum manna herjar R?vur upp eikikelvi st?r hann lemjir summar til heljar Eystantil undri heyginum i? dreingir eyka tal Dimmur er hesin dapri dagur ni?ur ? mold at fara Har komm ma?ur ? v?llin fram eingin i? hann kendi S??an hatt ? h?vdi bar og finskan boga ? hendi Har komm ma?ur ? v?llin fram hann v? vi? eggjateini Eyga hev?i hann eitt ? heysi knept var br?k at beini Ormurin er skri?in av gullinum ta? man fr?ttast v??a Sj?r?ur setist ? Granar bak hann b?r seg til at r??a Grani bar gulli? av hei?i Br? hann sinum brandi av rei?i Sj?r?ur v? ? orminum Grani bar gulli? av hei?i
  • As down the glen one Easter morn To a city fair rode I, Their armed lines of marching men In squadrons passed me by. No pipe did hum, no battle drum Did sound its loud tattoo But the Angelus' bells o'er the Liffey swells Rang out in the foggy dew. Right proudly high in Dublin town Hung they out a flag of war. It was better to die beneath an Irish sky Then at Suvla or Sud el Bar. And from the plains of Royal Meath Strong men came hurrying through; While Brittania's Huns with their long-range guns Sailed in through the foggy dew. 'Twas England bade our wild geese go, that «small nations might be free»; Their lonely graves are by Suvla's waves or the fringe of the great North Sea. Oh, had they died by Pearse’s side or fought with Cathal Brugha Their graves we’d keep where the Fenians sleep, 'neath the shroud of the foggy dew. The bravest fell, and the requiem bell Rang mournfully and clear For those who died that Easter-tide In the springing of the year. While the world did gaze with deep amaze At those fearless men but few Who bore the fight that freedom's light Might shine through the foggy dew. And back through the glen I rode again And my heart with grief was sore For I parted then with valiant men Whom I never shall see more But to and fro In my dreams I go And I kneel and pray for you For slavery fled Oh, glorious dead When you fell in the foggy dew.