Песня «Spancil Hill (Russian Lyrics)»
исполнителя Spiritual seasons.
Скачать или слушать онлайн

Текст песни:

Тревожный сон меня терзал, уставшего за день.
Всю ночь и вечер я летал, парил на высоте
С ветрами вместе над холмом знакомым и родным
Где мать, отец и дом родной и крест стоит в пыли.

Я у креста теперь стою, кругом шумит толпа.
Июньский день идёт к концу и ярмарка пуста.
Старик седой и молодёжь смеются и поют.
И на широкий вольный холм дары свои несут.

Кругом соседи, ребятня, родня и отчий дом.
Смотрю на камень близ себя и верится с трудом.
Лежит он здесь с полтыщи лет, привык к дождям и ветрам.
Широкий холм его хранит, не даст забыть и нам.

Но мой полёт не просто так свершился в эту ночь
В награду камень мне послал земли ирланской дочь.
Она как лилия бела, голубкой чистой как снег.
Источник teksty-pesenok.ru
Из тени камня приплыла с оружием в руке.

И бросив меч к моим ногам сколнилась мне на грудь.
"О милый Джонни, я тебя по прежнему люблю!"
Уж я её любил, ласкал на зависть всем в эту ночь.
Цветок холмов, мою любовь, камней ирландских дочь.

И я и Нед слились в одно не помня ни о чём
Очнувшись тихо застонал я с криком петухов
Открыл глаза- о боже мой! Но где же милая Нед?
Я в Калифорнии друзья- холмов в помине нет.

Другие песни исполнителя:

  • Junfrun hon skulle sig åt stugan gå Linden darra i lunden Så tog hon den vägen åt skogen blå Ty hon var vid älskogen bunden Och när som hon kon till skogen blå Där mötle henne en ulv så grå Kära ulver du bit inte mig Dig vill jag giva min silversärk Silversärk jag passar ej på Ditt unga liv och blod måst gå Kära du ulver bit inte mig Dig vill jag giva min silversko Silversko jag passar ej på Ditt unga liv och blod måst gå Kära du ulver du bit inte mig Dig vill jag giva min guldkrona Guldkrona jag passar ej på Ditt unga liv och blod måst gå Jungfrun hon steg sig så högt i ek Och ulven han gick ner på backen och skrek Ulven han grafte den ek till rot Jungfrun gav upp ett så hiskeligt rop Och ungersven han sadlar sin gångare grå Han red litet fortare än fågeln flög Och när som han kom till platsen fram Så fann han ej mer än en blodiger arm Gud trösta Gud bättra mig ungersven Linden darra i lunden Min jungfru är borta min häst är förränd Ty hon var vid älskogen bunden Девушка припозднилась домой, Липы трепещут в чаще И выбрала путь через лес прямой. Дитя под сердцем несчастной. Только зашла она в лес густой, Вышел огромный волк из кустов. "Милый волк, меня пощади – Серебром расшитый мой плащ возьми!" "Плащ твой волку не по плечу – Кровь молодую пустить хочу!" "Милый волк, меня пощади – Сапожки сафьянные мои возьми!" "Сапогов-то я не ношу – Кровь молодую твою пущу!" "Милый волк, меня пощади – Венец золотой за меня возьми!" "Твой венец волку ни к чему – Жизнь молодую твою возьму!" Дева забралась на высокий сук, Волк стал рычать и ходить вокруг. Корни у дуба волк перегрыз – Вскрикнув, дева упала вниз. Рыцарь коня оседлал стремглав И в темный лес полетел, как стрела. Когда ж он к чаще лесной прискакал – Лишь руку любимой он отыскал. "Ах, сохрани и спаси нас Бог! Липы трепещут в чаще "Невеста погибла, мой конь издох." Дитя под сердцем несчастной.
  • Sie kamen vom Flämischen her, nur so Der Jean, der Jacques und der Nicolo Als der Herbst schon wieder fast vorbei Die Blätter gefallen, erschienen die drei. Sie haben am Abend ein Feuer gemacht In einem verlassenen Silberschacht Und lagen zehn Stunden auf düsterer Wacht Ein Kaufmann der kam, der ward umgebracht. Was sollten sie tun, sie hungerten ja so Der Jean, der Jacques und der Nicolo Ihre Taschen, die waren lang schon leer, Der Mensch muß doch essen von alters her. Was sollte der tote mit seinem Geld Die Jugend will leben auf dieser Welt. Was sollte der tote mit seinem Geld Die Jugend will leben auf dieser Welt. Sie haben´s verfressen, versoffen und so Der Jean, der Jacques und der Nicolo. Es war in der Nacht als die Tat geschah Und keiner war da, nur der Mond, der sah Der rote Mond in der düsteren Nacht Der hat es dann später ans Licht gebracht. Der rote Mond in der düsteren Nacht Der hat es dann später ans Licht gebracht. Sie tobten herum, gar viele Stunden Da wurde bei ihnen der Geldsack gefunden Mit einem Schlag alles Glück war vorbei Da lagen in Ketten alle drei Zum Teufel nochmal, alle drei guckten so Der Jean, der Jacques und der Nicolo Zum Teufel nochmal, alle drei guckten so Der Jean, der Jacques und der Nicolo Nicht lange danach, in großer Eil Hob der Henker empor sein scharfes Beil Sie waren so jung, ihr Blut noch so rot Wer stirbt denn schon gern einen so frühen Tod Die Köpfe, sie fielen so blutig und rot Von Jean, von Jacques und von Nicolo Die Köpfe, sie fielen so blutig und rot Von Jean, von Jacques und von Nicolo